|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
| Verslagen |
 |
|
|
|
21-12-07 |
TrimSlim in ISTANBUL, 25 t.m. 29 oktober 2007 |
|
|
Vier clubgenoten werden aan het eind van de zomer geselecteerd om TrimSlim te vertegenwoordigen
tijdens de Istanbul Marathon.
Na rijp beraad werden de volgende lopers uitgezonden (overigens op eigen kosten maar met
maximale mental-coaching): Loes Walet-Boekema voor de marathon, Tamara Goei en
Steven Poolman voor de 15 km plus en Peter‘GoWell’Welters. Mister GoWell completeerde
het team in een dubbelrol als fysiotherapeut en marathonloper.
Vier totaal verschillende mensen hebben het vier dagen in volle harmonie naar de zin gehad.
En welk een mooie stad! We hebben uiteindelijk meer gewandeld dan gelopen…
De dag voor de wedstrijd -per definitie alcoholvrij- werd wijselijk besloten een boottocht over
De Bosporus te maken. Achteraf wellicht de meest ideale voorbereiding.
Voor ons, opgeleid in een hardloopcultuur, is de organisatie op zo’n wedstrijddag nogal rommelig.
De lopers werden in bussen in vliegende vaart opeengepakt naar de start gebracht.
Toch nog zo’n drie kwartier in mijn memorie (en wij hadden pech; we moesten staan.)
Maar de organisatie heeft nu eenmaal een mooi symbool want je loopt van de Aziatische
kant van Turkije, via De Brug naar Europa, een brug waar 364 dagen per jaar het verkeer
overheen raast…
Nadat we werden afgezet, stonden we nogal lang te wachten onder een fel oktoberzonnetje
op een doorsnee-snelweg. Totdat een attente Turkse loopster ons vertelde dat we in een
verkeerd vak stonden, namelijk bij de 5-kilometer fun-runners; een menigte waaronder complete f
amilies met nogal wat mannen in supporterskleding van één van de drie grote voetbalclubs:
Galatasaray, Besiktas of Fenerbache. En verder een overdaad aan nationale vlaggendragers.
Later las ik dat de FunRun uitmondde in een anti-PKKdemonstratie. (De maandag erop
werd de stichting van de Republiek herdacht, een nationale feestdag)
Op het hete asfalt kwamen we zowaar een TrimSlimster van het-eerste-uur tegen: Lies van Leeuwen.
Hoe is het mogelijk en hoe klein is de (hardloop)wereld!
Zij ging jaren geleden van onze club over naar Just Run maar loopt nu, naar eigen zeggen,
‘onafhankelijk’. En nam onderstaande foto!
 Foto: Lies Mol
Samen met nogal wat andere 15km-lopers en marathonners, moesten we, na bovenstaande foto,
nog een half uurtje (!) vooruit rennen om op tijd te kunnen starten.
(Op de eerste foto ziet U rechtsboven op de achtergrond ook zo’n lotgenoot)
Organisatorisch kwam het allemaal bij deze 39e Istanbul Marathon goed omdat men blijkbaar ‘een
enorm blik aan vrijwilligers’ kan opentrekken. Ter contrast: bij ‘ons’ staan er ter beveiliging bij
zijstraten en afslagen vooral tieners en huisvrouwen; aldaar vaak trotse mannen in pak met stropdas.
En verder nogal wat politie en militairen…
Na de mooie Eur-Asia-brug volgde een ellenlang gemeen ‘vals plat’ onder dat felle
eind-oktoberzonnetje maar daarna ging het crescendo!
Hieronder de netto-uitslagen:
Peter Welters, 42 km in 4uur 5min 47sec. (
“als ik niet met die loper voor me was gaan praten, had ik‘m ingehaald”)
Loes Walet-Boekema, 42 km in 4uur 8min 16sec.
(“nogal wat mannen zijn toch wel moe na zo’n marathon”)
Tamara Goei, 15 km in 1.35:29 ondanks een blessure
(“als ik hier druk, heb ik daar pijn”)
Steven Poolman, 15 km in dezelfde tijd
(opgelopen met Tamara en af en toe lekker gepraat over literatuur en zo; de kilometers vlogen voorbij)
|
|
|
|
|
|
|
22-11-07 |
Nieuwsbrief November 2007 |
|
|
Nieuwsbrief November 2007.doc klik hier
|
|
|
|
|
|
|
06-11-07 |
Niet zo van de benauwde...over de teek |
|
|
Trim Slim-zaterdagochtendlopers gaan sinds jaar en dag op de-eerste-zaterdag-van-de-maand
‘op locatie’.
Op pakweg een uur reisafstand per gedeelde auto bezochten we bijvoorbeeld ooit Het Kotterbos
(richting Lelystad) en De Fransche Kamp (onder de rook van Bussum).
Koffie en Koek na afloop!
Men maakt meestal een duurloop met pauzes maar soms wordt er ook iets origineels
ondernomen. In de collectieve herinnering staat bijvoorbeeld Harderwijk-met-de-medicinballen.
U moet er Roy Huwae nog maar eens naar vragen. Hij was zaterdag 1 september j.l.
ook de animator achter een training op een militair oefenterrein te Soesterberg.
Wij moesten per tweetal met behulp van een landkaart verborgen punten opsporen,
een knipkaart afstempelen en dan verder rennen in een mooi landschap
(als je het beton van de militaren wegdenkt).
Om een verborgen knipje te scoren, crosste je nogal eens door de hoge heide en onder
laaghangende bomen. En daar loert Den Teek….
De Teek was onderweg al een populair gespreksonderwerp
in de auto. Chauffeur Evert Pater had, zo beetje als enige,
bewust een lange broek aangetrokken
en hield die ook aan, ondanks de mooie weersomstandigheden.
Had ik dat ook maar….
Op de heenweg beweerde ik dat men ‘niet zo van de benauwde moest zijn’
en uitgerekend ik
voelde pas twee dagen later iets prikken op een intieme plek.
Om misverstanden te voorkomen: ik heb mijn magere lijf die zaterdag
gedoucht en geïnspecteerd.
Nu had ik ze als kampeerder al eerder (en groter) meegemaakt maar goed…
Ik stond die maandag letterlijk op het punt om de deur uit te gaan in werkkleding en heb het ‘speldeknopje’
daarom nogal te snel verwijderd. Een restantje bleef zitten.
Het is allemaal via de huisarts goedgekomen…
Overigens: het beste artikel dat ik in mijn nu tienjarige loopcarrière ooit las over De Teek,
staat in het juli/augustusnummer 2007 van Runners World.
Dat tijdschrift bewaar ik voor U, waarde lezer!
Steven
email naar Steven klik hier
|
|
|
|
|
|
|
29-08-07 |
De dag van de triathlon. |
|
|
laatste week mochten we het rustig aan doen.
zaterdag, Karin zat in Engeland bij haar zoon die gaat verhuizen, en Lisette had ook iets (ik weet niet meer wat) ben ik samen met mijn Jan nog een keer het parcour wezen fietsen, veel wind en
veel adviezen, ik moest harder van Jan anders redde ik het niet, ik brulde moedeloos dat ik toch mijn best deed, maar volgens hem moest ik in ieder geval 27km per uur rijden, we wachten het daarna heeft Jan mijn fiets helemaal uit elkaar gehaald en nagekeken en wedstrijd klaar gezet, de schat!
Zondags moest Jan voor zijn werk nog naar Spanje en heb ik hem oop Schiphol afgezet, daarna
ben ik toch weer op de fiets gestapt en het loopparcour in Almere haven verkent, daarna nog even
bij Roel langs geweest die heeft ook nog wat aan mijn versnelling gedaan (iets met het gr blad?) voor de rest rust
maandag hebben we met z´n vieren nog een heel leuk rondje gefietst, ongeveer 30km en ja hoor weer regen dus fiets weer vies
dinsdag wilden we in het zwembad gaan zwemmen, maar daar aangekomen stond men buiten in de rij, daar hadden we geen zin in en zijn heelrijk een kopje koffie wezen drinken in het Boathouse, tusssen alle eeters in ons joggingpak gezellig zitten kletsen.
wonsdag en donderdag rust en alles wassen en fiets weer schoonmake.
Vrijdag: de briefingdag Lisette opgehaald en naar Almere haven gereden, Karin ging de spullen van Rob en dochter van Rob en de Fin (die eerste is geworden en bij Rob logeerde) ophalen en haar
fiets moest mee want zij zou als eerste fietsen.
Heel gezellig in de havenkom met al die sporters. onze nummers ophalen mooi nr 2010 met stikkers en tassen, voor ieder onderdeel een.Wat een organisatie!
De briefing bijgewoont die was heel onduidelijk, maar gelukkig zijn er altijd mensen die je alles nog een keer uit willen leggen. Ik werd er heel zenuwachtig van
Toen met z´n 3en naar mijn huis want de sponsor-shirts waren er ook inmiddels, die had Karin de avond ervoor nog opgehaald, en daar moesten nog foto´s van gemaakt worden voor onze sponsors. NOGMAALS DANK AAN BEN VAN ROOIJ(Alnova), JEROEN MIN(bouwbedrijf Min) EN ANNABELLE (PEDICURE)
Nog een gezonde maaltijd gemaakt en mijn drankjes klaargezet en vroeg naar bed!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Heerlijk geslapen, wonderlijk dat dat dan lukt
Zaterdag 25 augustus: de wekker om 6.00uur gezet en Lisette wakker gebeld, die was ook al op en kwam op de fiets naar ons toe, Jan de autogpakt, en die was ook wat gestrest, zijn fototoestel deed het ineens niet meer, dat krijg je als je dat op het laatste moment bekijkt, baterij moet er natuurlijk wel goed in!
Wij weg, in de havenkom aangekomen stond Karin al te wachten lacherig gingen we onze tent opzoeken en een beetje rondhangen en kletsen en de fiets van Lisette en mij instaleren op ons startpunt. omkleden was heel gezellig en druk in de tent voor de Tripple Plays. 9.00uur we moesten verzamelen en achter de doedelzak-band aanlopen die brachten ons naar het strandje, daar moesten we het water in en op het startschot wachten, we moesten over de algentegenhouder (een soort balk in het water) klimmen en in het water wachten op het schot nou dat kwam, Lisette
schrok zich dood, maar ging er als een speer van door en zo ook de rest, we moesten een eind? het gooimeer op en ik lag al gauw achter, zo haard als ze allemaal gingen, ik kreeg het er benauwd van maar bleef stug doorzwemmen in mijn schoolslag.
Gelukkig kwam er een hele lieve kanovaarder naar me toe die ik vroeg of hij aub bij me wilde blijven, nou dat heeft die lieverd gedaan en me met een engelengeduld begeleid tot aan de pannekoekenboot, heel veel familie en collega´s langsde kant die me aanmoedigde heel leuk, toen ik de havenkom inzwom hoor ik ineens mijn naam naast me, ????????????Karin hing daar aan een boei met ademnood , hyperventilatie (bleek later) en onderkoeling, ik riep nog wat doe jij hier nou: het gaat niet ger zij ze, ik wilde nog stoppen maar mijn kanovaarder zei dat ik door moest zwemmen, gelukkig maar want ik kwam op 44 min binnen IK HAD NOG EEN MINUUT OVER,
maar gehaald. Helemaal trots, en daar hoor ik dat Karin met een brancaar uit het water is gehaald, Lisette huilen, ik overdonderd, want ze lag net nog naast me in het water.
Gauw naar de EHBO en daar lag ze te bibberen met blauwe lippen (schijnt een familiekwaal te zijn, die lippen danhe).
Ja wat dan, Jan zei tegen Lisette dat ze gewoon moest gaan fietsen, en meerdere zeiden dat;
je hebt genoeg betaald en getraint dus ga gewoon door, dus Lisette weg jan nog de fietsen omgewisseld, ik zou dan als 2e op de fiets gaan en kijken hoe het met karin ging, dat ging
gelukkig gauw weer goed en wij zijn ongeveer samen gestart en heel goed gefietst alle drie, wel wind, met veel zon heerlijk weer. na 30km ging karin er als een speer vandoor effe mijn frustratie eruit fietsen zei ze later. Ik moest ineens een wat andere route afleggen aan het eind en door het stadion fietsen, ik raakte daar de weg een beetje kwijt!!!! maar ik hoorde Lisette al roepen dus gauw mijn fiets weg zetten en toen kreeg ik even ademnood, maar een lieve vrijwillger en een supporter met cola en karin erbij hielpen me er gauw weer overheen, Lisette aftikken en die ging lopen. Wij weer heerlijk effe rusten zitten drinken gelletje nemen en bijkomen en weer omkleden nu in de loopspullen, terug naar het loop parcour en Jan stond op de uitkijk, maar alle coachen moesten ineens het terrein af, heel onduidelijk waarom dat nu moest, dus moesten we zelf opletten of Lisette aankwam ,die miste ik natuurlijk, ik stond nog even wat sponzen te pakken toen ze aankwam!!!!! polsbandje van haar overgenomen en gaan lopen heerlijk gelopen, heel veel mensen langs de dijk, ook veel oude bekende uit de tijd dat we in Almere Haven woonde , heel gezellig er waren inmiddels 4 drankposten bij gezet vanweg de hitte, dus goed geregeld , bij de eerste drankpost gelukkig een WC, want zoals jullie weten moet ik altijd even als ik aan het lopen ben, gauw weer verder, in het Bos stond Herman Bakker samen met een naamgenoot van mij, op een post even gekletst en gedronken, sponzen in mijn shirt op mijn hoofd en 2 mee voor de polsen, en weer verder, het lijkt toch altijd verder dan je denkt die Hollandse brug, daar de zon weer in en daar was Olav ineens boven op de dijk met zijn fiets, die heeft een stukje meegefietst en is toen karin gaan vertellen dat ik eraan kwam, veel trimslimmers langs het parcour. dat doet je heel goed, ik kreeg er nog een polsbandje bij en die heb ik karin gegeven, toen was het bijna over voor mij, lekker gedoucht en gegeten en gedronken enwat droogs aangetrokken, toen langszaam met Lisette naar het sufstrandje gelopen want de laatste 1500meter moesten we samen uitlopen, Karin kwam heel
rustig aanlopen met Sander die haar tegemoet is gelopen en toen met z´n 3en naar de finisch, wat een heerlijk gevoel dat we hem toch afgemaakt hebben allard Veldhuis schreeuwde ons naar binnen, we kwamen om 20.30 binnen HEEL BLIJ DAT WE HEM TOCH UITGELOPEN HEBBEN ONDANKS
DE VALSE???START.
een dag om nooit te vergeten, ook dank aan onze mannen voor hun geduld en begrip en steun tijdens deze periode.
nu lekker op vakantie wij naar Zuid Frankrijk en Karin en Ronald naar Spanje, en die komen misschien nog even langs op de motor
Wat gaan jullie volgend jaar nu doen, vragen div mensen ons, maar ik zeg nu even niets!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!maar je weet het nooit
De Gelukkige Esgarco´s
|
|
|
 |
  |
|
|
23-08-07 |
Het vervolg van de Esgarco's!!!!!!
|
|
|
Het heeft even geduurd, maar hier is dan het vervolg van onze trainingen voor de Tripple Play Triathlon zaterdag aanstaande?????????
Terug van een heerlijke vakantie, waar Jan en ik ook nog op de fiets hebben gezeten, erg zwaar daar in het heuvelachtige Zuid Frankrijk, maar wel met mooi weer, en om de training toch nog een beetje vast te houden heb ik bijna iedere morgen 60 banen in het zwembad gezwommen, ook nog een paar keer in zee, van de ene kant van de baai naar de andere kant, lopen heb ik daar overgeslagen je moet toch ook een beetje het vakantiegevoel hebben, dus ook een lekker een glaasje gedronken en lekker gegeten.
Weer terug in Almere, hoorde ik dat Karin al in de Noorderplassen gezwommen had met Rob de Vries, daar heb ik me ook bij aangesloten, dat viel vies tegen, in dat koude vieze water (althans dat leek zo na de Middelandse zee)
Het duikpak wat ik zou lenen, ging onverwacht nog op vakantie, naar Griekenland, vanwege het slechte weer in Nederland, maar gelukkig kwam de Lidl met een aanbieding dus gauw een duikpak aangeschaft. Zodat ik ook mee het buitenwater in kon.
Nel stuurde ons een schema,wat er niet om loog:maandag avond zwemmen, het liefst in het Gooimeer, maar vanwege de blauw Alg deden we dat of vanuit Roel zijn huis in het weerwater, of vanaf mijn huis in de hoge vaart.
De eerste keer bij Roel thuis, natuurlijk met regen maar dat mocht de pret niet drukken, nat wordt je toch wel.
Gezellig met z´n allen omkleden in de kamer bij Roel en Elly, Rob, Piet Peter (broer van Jan )
Nel en haar vriendin Bernadette en natuurlijk Lisette,Karin en ik
Lisette was de enige zonder pak, ze leek wel een bay watch-girl, wij het water in.
Ik vond het toch wel wat snel gaan allemaal en bleef bij Piet, opeens begon het te onweren en iiemand brulde eruit!!!!!!!!hoe ze het deden weet ik niet maar ze vlogen over het water, ik raakte in paniek en ging hyperventileren, ik zag mezelf al getroffen door de bliksem op de bodem liggen, gelukkig had Piet het in de gaten, die bleef heel rustig en zo kwam het toch nog goed, zondags heb ik nog met Roel in het water gelegen om me over mijn angst heen te zetten.
En toen ging het wel weer, zie de foto´s.
 
Dinsdags moeten we interval-fietsen, Roel gaf ons een rondje op bij de hangbrug, dit was ongeveer 7 km. Woensdagavond is de loopavond, maar die snelle groep hou ik op het moment niet bij, vanwege een slijmbeursontsteking in mijn heup, dus loop ik vanuit huis.
Lisette is inmiddels op vakantie met haar kids naar Egypte, zij wel.
Ik heb de racefiets van Roel overgekocht, en we vinden het fietsen steeds leuker, Karin en ik
We doen samen een rondje via het Block naar de Hollandse brug , bij het muiderzand liepen tot onze grote schrik ineens honderden konijnen voor onze fiets langs, dus wij riepen en joelden de konijnen tot de orde en gooide onze voeten meteen los zodat we van de fiets af konden springen als dat nodig mocht zijn, je maakt wat mee in de polder, toen verder langs a het Gooimeer richting de velden, en ja hoor het begon te hozen en te onweren, gauw bij mijn schoonfamilie geschuild en even gewacht tot het weer een beetje droger werd, en toen gauw naar huis. Donderdagavond doet Karin nog Yoga en ik werk altijd op die avond, dus dat is mijn rustdag
Vrijdagavond weer buiten zwemmen en zaterdags een lange afstand van 60km meestal het parcour verkennen, en altijd hebben we wind tegen.Rob en zijn zoon Robin zijn altijd van de partij. Lisette moeten we er steeds bij slepen, want die heeft zo´n druk leven met ook nog salsa-dans-evenementen en werken en kinderen, maar ze doet het toch maar.!er zijn ook nog gezellige avondjes na afloop met een glaasje rose, dit is om de moed er een beetje in te houden , en de tactiek te bespreken.
Ik ben de langzaamste van het stel en heb moeite om alles binnen de tijd te halen,
Karin is onze snelste zwemster, dus die mag zich vlug omkleden en als eerste op de fiets
Ik ga als tweede fietsen zodat Lisette onze jongste (die alles met 2 vingers in haar neus doet) alle tijd kan goedmaken met fietsen, de tijd is krap we willen geen wind, zeker niet tegen en geen lekke band,want dan redden we het geen van allen we hebben 2.15uur p.p
Vorige week hebben bandenplakles van Jan gehad, Karin en ik Lisette had dans weekend in Belgie maar die heeft altijd een engeltje op haar schouder, dus die krijgt geen lekke band.
Wat een werk en wat zie je eruit, na het verwisselen van zo´n band, ik heb een spuitbus gekocht voor een thuiskomertje, dit helpt alleen niet als je een klapband krijgt, maar die krijgen we niet hebben we afgesproken. (misschien kunnen er wat TrimSlimmers in de bosjes gaan liggen met reserve wielen) pas op dat de jury je niet ziet,als je ons moet helpen???
Afgelopen maandag hebben we weer in het Gooimeer gelegen, we wilden ons parcour een keer zwemmen, Rob en Piet vonden het water te groen, maar ik had zoiets van volgende week
Liggen we er ook in en het was de eerste keer met veel golven, dus vooruit met de geit, na wat getreuzel kwamen Karin en Lisette er toch ook in, en ja het was groen en smaakte bitter!!!!
We zijn over de afzetting (een soort boei die de algen tegen moeten houden) geklommen,gezwommen en ja hoor eindelijk golven, en wind tegen zijn we om het eilandje heen gezwommen wat een klus, maar ook weer een overwinning op ons zelf.
Dinsdag met Jan , Lisette , Karin, Rob en Robin en Rene Borkulo een heel leuk rondje van ongeveer 30km via de manege van Lies Beuke richting Lelystad, over het Jan Boschpad naar de Oostvaarders plassen naar de dijk en dan via het Block weer terug, met de nodige versnellingen was dit een welkome afwisseling op de intervaltraining op de fiets een mooie route.
Lisette stelde voor om op woensdagavond na het lopen een leuke groepsfoto te maken voor Almere vandaag. Karin ging bij Tr.Sl. lopen en ik vanuit huis.
Ik vertrok om 19.00 uur en kwam droog binnen, Karin kwam als een verzopen kat bij mij aan om 20.40 uur, zij heeft zich gauw mooi gemaakt voor de foto!!!!
Om 21.00 uur Lisette maar eens gebeld, zij zat heerlijk aan de Roti, bij Matsie, die voor haar gekookt had, ja wat doe je dan? Je eet het lekker op, de foto komt nog
IK ZAL BLIJ ZIJN ALS HET 25 AUGUSTUS 23.00UUR IS
|
|
|
26-07-07 |
Ik ben er in gerold.
|
|
|
Roel Heyser zal op 25 augustus aan de Triathlon meedoen. Vrijwel zeker is hij de oudste deelnemer uit Flevoland en in zijn leeftijdscategorie van 60 tot 65 jaar streeft hij natuurlijk naar een podiumplaats voor het NK.
Roel is bestuurslid trainingszaken van Stichting Trim Slim Fitness. De laatste weken gaat zijn aandacht vooral uit naar de persoonlijke training voor een goed resultaat na 3800 meter zwemmen, 180 kilometer fietsen en als toetje 42 kilometer hardlopen. Hopelijk ruim onder 14 uur,
want dan komt een podiumplaats bij de heren 60 in beeld.
Samen met 12 andere TrimSlimmers zwemt Roel in het Weerwater, fietst hij op zijn nieuwe fiets en loopt hij hard. Hij wil bewijzen, dat de aanschaf van de nieuwe fiets een goede investering is.
Twee kilo minder fiets en zes kilo minder Roel moeten ervoor zorgen dat de prestatie verbetert ten opzichte van 2005 en 2006.
Dit jaar staat Roel voor de achtste keer aan de start, maar twee keer haalde hij de finish niet.
Één keer omdat hij niet voldoende motivatie had. Roel: “In 1992 - het jaar waarin de start wegens mist 4 uren werd uitgesteld - haalde een jurylid me 14 km vóór de finish uit de wedstrijd omdat hij dacht dat ik te laat zou finishen. Ten onrechte; hij interpreteerde het reglement onjuist.
Na protest kreeg ik alsnog de eervolle beloning: “de medaille”.
Hoe komt een mens zo gek om zich op deze manier in te spannen? In 1978 sloten een aantal Amerikaanse soldaten op Hawaï een weddenschap welke atleet de zwaarste inspanning leverde:
de zwemmer, de wielrenner of de marathonloper. Daardoor is het allemaal begonnen.
En Roel: “Ik ben er bij toeval in gerold nadat ik hielp bij het oprichten van de Triatlon Vereniging Almere”.
Onderschrift foto:
Roel Heyser traint samen met zijn maatjes van TrimSlim voor de Holland Triathlon
|
|
|
28-05-07 |
WEER EEN NIEUWE UITDAGING!!!!!! |
|
|
Waar zijn we aan begonnen?
Ik (Gerda) had de Marathon van New York er nog niet opzitten, toen Karin met het grandioze idee kwam om de TriplePlay bij de Triathlon van Almere op 25 augustus te gaan doen.
Ja en als je de Marathon van NY gelopen hebt, denk je dat je alles kan. We zullen zien.
We moeten alle 3 tegelijk 1270 meter zwemmen, 60 km fietsen en 14km hardlopen
In januari 2007 hadden we ons aangemeld. We moesten ook een daglicentie hebben.
Ze verzinnen ook overal wat voor.
Verder begonnen met inventariseren wat we allemaal nodig hebben
(dat is heel veel aan materiaal).
Dus driftig in de rondte gevraagd en gezocht. En ja hoor binnen now time hadden we alle 3 een racefiets geleend.
Karin die van Petra, Lisette en ik van mijn familie en een vriendin, dus we konden starten.
Fietsbroeken gekocht en shirtjes, handschoentjes, schoenen en een helm.
Je weet niet wat er allemaal bij komt kijken als je eraan begint.
Zwempakken en brilletjes gekocht.
En iedere maandagavond liggen we in het zwembad om onze banen te trekken.
We krijgen daar zwemles van een ervaren triatleet " ROEL HEYSER".
De crawl en beenslagtips vliegen ons om de oren. Met schoolslag halen Karin en ik de afstand in het zwembad. Nu nog naar buiten.
We wachten tot het water wat warmer wordt, na mijn vakantie in juli.
Lisette is een natuurtalent, die vliegt door het water.
We worden steeds breder in de schouders, maar ja je moet er wat voor over hebben.
Om de kosten wat te drukken, had ik wat sponsors benaderd en die hadden er wel oren naar,
om 3 dames te sponseren.
Ben van Rooij sponsort ons loopshirt met ALNOVA, www.alnovamakelaardij.nl
(dit omdat hij zelf ook hardloopt).
Een vriend van ons Jeroen Min met zijn bouwonderneming MIN, www.jmin.nl, betaalt onze fietsshirts
De zwager van Karin bedrukt ze.
De vader van Lisette (bekend rechtbanktekenaar en collega van mij neemt het tekenwerk voor zijn rekening)
Mijn pedicure PLUS BELLE, www.plusbelle.nl, heeft ook een donatie gegeven, waar wij de lekke banden oa van betalen.
Jan had de fiets van Lisette en mij helemaal rijklaar gemaakt.
Van Ria Bosman mag ik het duikpak lenen, Karin heeft er ook al een, nu Lisette nog.
WIE OH WIE heeft er nog één?
Naast dat we iedere maandag in het water liggen, zijn we nu ook op de fiets gestapt.
Wat een gedoe met de pedalen (clips) waar je schoenen aan vast moet klikken.
De eerste tocht ging onder begeleiding van Rene Borkuloo, Jan Akkerhuis en Lange Rob de Vries (die gaat de hele trialhlon doen) naar Lelystad, het was mooi weer.
En na wat uitleg over de pedalen en de versnellingen, zijn we vertrokken.
Het ging best goed voor de 1e keer, ik ben wat voorzichtig en hang dus achteraan, maar er bleef steeds iemand bij me in de buurt.
Op de Knardijk aangekomen, kreeg Karin een lekke band, en de hele fietsclub stond ineens stil.
En ja hoor................ waar ik al bang voor was: ik kreeg mijn voet niet los van een pedaal, terwijl Jan mij toch op tijd waarschuwde.
Daar lag ik languit op de Knardijk. Gelukkig op dat moment geen auto, maar mijn been lag wel open. Er stopte een auto en die vroeg of ze mij mee moesten nemen. Ik begon te twijfelen en dacht nog waarom niet. Maar Lisette sprong meteen op en riep: "Nee hoor, ze fiets het gewoon uit".
En daar vertrok mijn ontsnappingsauto.
Band van Karin geplakt en daar gingen we weer, maar toen was ik echt een slak.
De volgende dag meteen andere pedalen gekocht, waar ik mijn voet ook gewoon los op kon neerzetten een iets ruimere pedaal.
2 weken later, samen met Piet Iske en Karin nog een poging gewaagd, en dat ging heel goed.
Rondje via het Blocq van Kuffeler naar de Hollandse brug en dan via Kromslootpark weer terug naar de Parkwijk.
En of course, Karin weer een lekke band. Gelukkig hadden we weer een ervaren fietser erbij die kon plakken.
HET WORDT TIJD DAT WE BANDENPLAKLES KRIJGEN
Want tijdens het grote evenement moeten we het ook alleen kunnen.
Je schijnt geen hulp te mogen aannemen.
Ik had ook al 2 keer alleen gefietst, want dat doe je de 25ste ook. Ik krijg de fiets steeds beter door.
2e pinksterdag gaan we weer met Jan, Roel, Peter (broer van Jan) en Piet.
Lisette zou ook mee gaan, maar die is onverwachts naar de Ardennen vertrokken.
Karin zit ergens in Duitsland op de motor.
Wij gaan volgende week op vakantie, na nog een 1/2 marathon in LaRoche te hebben gelopen
(of rennen).
Dus ik wilde het toch fietsen, met zoveel mannen om me heen moet dat lukken
We gaan het parcour verkennen, dan weet ik tenminste wat ons te wachten staat.
We houden jullie op de hoogte.
En we verwachten natuurlijk heel veel TrimSlimmers langs de kant op 25 augustus 2007
Want het is toch onstaan doordat je bij een sportieve club sport/loopt.
Alleen zou ik zoiets nooit verzonnen hebben.
De sportieve groeten van de Escargo´s
__________________________________________________________________________________ |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
