Enkele trainers hebben om verschillende redenen gemeld dat zij hun trainersactiviteiten beëindigen:
·	Gerry Kremer. Na vele jaren heeft zij er behoefte aan om iets anders te gaan doen.
	Zij blijft lid van de Commissie Apenloop.
·	Erik Bronkhorst. Hij wil een deel van zijn vele bezigheden afbouwen.
	Hij blijft lid van de PR-commissie en van de Raad van Toezicht.
·	Miep van der Valk. Na een flink aantal jaren trainerschap gaat zij wat meer vrije tijd voor eigen bezigheden besteden.
	Ze blijft bij Trim Slim als Fitness Walker.
·	Alex Kroone onderbreekt zijn trainerschap voor zeven maanden wegens een opleiding.
U ziet het: weggaan en toch blijven. Omdat zij het naar de zin hebben bij Trim Slim. Gelukkig lukt het om de opengevallen plaatsen in te vullen.
·	Herman Bakker is weer beschikbaar als trainer Fitness Walking. Dit naast zijn trainerschap Nordic Walking.
·	Barbara van Dam wordt aangesteld als trainer Hardlopen en wordt bij de KNAU opgeleid.
·	Jan Akkerhuis wordt aangesteld als trainer Fitness Walking en wordt bij de KNAU opgeleid.
	Er is nog overleg met iemand die na een lange onderbreking graag weer trainster Hardlopen wil worden.
	Roel Heyser, bestuurslid Trainingszaken

Nordic Walking


Het kan niemand ongemerkt voorbijgegaan zijn: Nordic Walking is enorm in opkomst.
Veel instanties, waaronder de Wandelbond KNBLO en de Atletiekunie KNAU voeren een beleid om deze vorm van
sportief wandelen landelijk te ontwikkelen. Velen zien het als een sportvorm waarbij het inspanningsniveau ligt
tussen dat van sportief wandelen en hardlopen.
Sportscholen en individuele trainers zien het als een commerciële mogelijkheid om geld te verdienen.
Trim Slim ziet het als een mogelijke aanvulling op de sportieve bezigheden die past bij het karakter van onze club.
Door sommigen van onze leden en van buiten onze club is gevraagd of Trim Slim ook trainingen Nordic Walking
gaatgeven. Deze vragen zijn in de trainersgroep en in het bestuur aan de orde geweest. Daarbij zijn verschillende
meningen en praktische aandachtspunten besproken. Een belangrijk punt is dat de technieken en de trainingsvorm
voor Fitness Walking en voor Nordic Walking verschillend zijn, zodat men niet door elkaar in één groep kan trainen.
Ook is het zo dat bij een goede uitvoeringsvorm de invloed van Fitness Walking op de gezondheid en conditie niet
minder behoeft te zijn dan bij Nordic Walking.

Het bestuur heeft besloten dat Trim Slim voor een tijdelijke periode trainingen Nordic Walking gaat aanbieden.
In die periode willen we bezien of er voldoende levensvatbaarheid voor is en of we de nodige organisatorische
punten kunnen invullen. Op dit moment zijn er nog onvoldoende trainers die beschikken over het diploma
Trainer Nordic Walking. Trim Slim kan slechts aan de gang gaan als we kunnen garanderen dat de geplande
trainingen altijd door kunnen gaan. Daarom wil het bestuur nu een bescheiden start maken met Nordic Walking.
Dit betekent dat onze bestaande leden en de nieuwe leden binnen Trim Slim voor drie trainingsvormen terecht
kunnen, namelijk: Fitness Walking, Nordic Walking, Hardlopen.

Uit de welkomsbrief voor nieuwe leden:


“Bij een vooraf schriftelijk, eventueel per e-mail, aan de penningmeester gemelde blessure of bijzondere
persoonlijkeomstandigheid waardoor tijdelijk niet gesport kan worden, wordt één kwartaal €. 10,= korting
gegeven op dekwartaalbetaling. Mocht de blessure van langere duur zijn dan dient men dat ieder kwartaal
vooraf schriftelijk aan depenningmeester op te geven.”

Jan Wolt, penningmeester Trim Slim


Bedankje,

Het is voor mij onmogelijk om iedereen persoonlijk te bedanken voor de belangstelling en steun die ik mocht ontvangen in de vorm van telefoontjes, kaarten en bloemen voor en na mijn operatie in het Flevoziekenhuis.
Iedereen bedankt en hoop weer snel op volle sterkte mee te kunnen draaien met de wandeltochten .

Miep en Herman.


Terugblik: van mei tot november

OPGEVEN EEN OPGAVE?
(mei 2006)

Wie wil winnen moet weten wat verliezen is. Onder verliezen versta ik ook het moeten opgeven
- al dan niet verplicht-van bijvoorbeeld een marathon, een 24uursloop of de Vierdaagse van Nijmegen.
In mijn herinnering zie ik het kasteel Moermond in Renesse, waar ik in de jaren zestig sportinstructeur
was bij deInternationale Outward Bound School. Op de kasteelpoort was een Latijnse spreuk te lezen:
"Virtus Post Varta Virescit"ofwel in goed Nederlands: ‘Tegenslag doet de deugd groeien’.

Dit jaar nog heb ik -tegen mijn zin- moeten opgeven! Ik had me ingeschreven voor de Internationale
24uursloop in Apeldoorn eind mei. Ik was goed voorbereid, veel trainingskilometers gelopen en voelde
me topfit. Bij de start regende hetpijpenstelen. Na een kwartier was ik doorweekt. Het door plassen
lopen zorgde ervoor dat de kou mijn hele lichaamdeed verkleumen. Het hemelwater bleef met bakken
neervallen. Hoewel de meeste regen naast mij neerviel(een oud grapje van me) besloot deze recreant
na drie uur lopen te stoppen. Na een warme douche keerde ik huiswaarts.Als een tevreden mens.
Immers: ik heb geleerd dat kunnen opgeven ook een prestatie is. Later op het internet las ik dat 50%
van de ultralopers - waaronder enkele toppers- ook de pijp aan Maarten hadden gegeven.

De TrimSlimmers die goed geoefend hadden voor de Vierdaagse van Nijmegen moesten verplicht na
de eerste dag hunwandelavontuur staken. Hier was het probleem niet de kou, maar de extreme hitte!
Persoonlijk vond ik het van deorganisatie een dappere beslissing. Een wereldbekend topevenement
afblazen doe je niet van het ene op het anderemoment. Er moet gewikt en gewogen worden.
En valt uiteindelijk de beslissing: stoppen!Uit de verhalen van onze TrimSlimwandelaars (m/v) heb i
k begrepen dat na de aanvankelijk terechte teleurstellinger begrip was voor de genomen beslissing.

Het was een beroemd strateeg die ooit gezegd heeft:"... een verloren slag betekent nog geen verloren oorlog..".
Dus binnenkort loop ik weer een ultraloop en de wandelaars en hardlopers vinden ook zeker een nieuwe uitdaging.
Blijf luisteren naar je lichaam en.. naar de adviezen van de wedstrijdleiders!

Erik Bronkhorst

VRIJWILLIGER BIJ RONDJE AMELAND
(24 juni 2006)

Ik was aan het trainen voor het Rondje Ameland. Een wandeltocht over 50 km op het mooie eiland Ameland.
Plotseling gooide een niet voorzien gezondheidsprobleem bij Miep de hele voorbereiding in de soep. Niets was
meer belangrijker dan het verwijderen van het probleem en het herstel van mijn eigen Miep. Dus geen
wandeltrainingen meer en zeker geen wandeltocht van 50 km.
De Vierdaagse van Diever die wij beiden zouden wandelen en ook het Rondje Ameland hadden wij afgezegd;
alleen de reservering van ons appartement onder de vuurtoren van Ameland hadden wij (nog) laten staan.
Samen denkende dat als het mogelijk was en Miep zover hersteld zou zijn dat rustig reizen richting Ameland
toegestaan zou worden van de arts, wij toch een soort herstelvakantie konden houden. Het LUKTE.
Wij kregen positieve reacties van de onderzoeken (kweek etc.) , geen nabehandelingen, alles was ‘schoon’
zoals onze arts vertelde. En onze vakantie mocht ook doorgaan. De emoties gierden door onze lijven.
En vooral om die emoties een plaats te geven was die vakantie op Ameland in het oude, rustieke
vuurtorenwachtershuisje een uitgelezen mogelijkheid waar wij dankbaar gebruik van hebben gemaakt
om alles weer redelijk op zijn plaats te krijgen. Maar waarom staat er dan als kopregel Vrijwilliger
bij Rondje Ameland zul je zeggen? Wel, ik had ooit in de voorbereidingen van die wandeltocht gezegd
bij een mislukte trainingstocht “Ik word wel vrijwilliger bij die tocht”.
Dus, zei Miep ; “dat kun je nu dan mooi waarmaken”.


Het ontstaan van “Het Rondje Ameland
Het idee is ontstaan aan de bar van het eetcafé De Commandeur zo’n 10 jaar geleden. Een zekere Piet Ney
– een fervente wandelaar – was het zat om steeds alleen zijn eiland rond te lopen en zoals het vaker gaat:
aan een bar met een pilsje in de hand wordt er gauw een geintje gemaakt in de trant van: ‘dan gaan wij
toch met je mee! En er werd gelopen. Nu 10 jaar later is het Rondje Ameland uitgegroeid tot een serieus
jaarlijks terugkerend evenement. In de beginjaren bestond het deelnemersveld uit zo’n 13 deelnemers,
in 2006 toegenomen tot 250 wandelaars.
De donderdag voor de start van het Rondje Ameland was er de laatste briefing. Die kon ik nog mooi meepikken.
De NS heeft in haar grootheid het systeem van vrije reizen ingevoerd voor mensen in onze leeftijdsgroep.
Je mag echter niet op de vrijdag daarmee reizen. En ‘wiele bint zuunig’ dus ga je op donderdag weg.
‘S-avonds meteen naar de briefing. Daar kreeg ik direct het volledige draaiboek in mijn handen gedrukt.
Ik had geluk, want ik hoefde pas om 04.00 uur in Het Hol, een multi-functioneel buurtgebouw, te zijn;
Zaterdag om 3 uur in de nacht opstaan. Om 4 uur bij Ons Hol aangekomen was het daar al een drukte van belang.
Ik was ingedeeld in een ochtendgroep (van 04.00 tot 11.00 uur) en een middaggroep van 11.00 tot 16.00 uur) .
Tenslotte had ik aangegeven dat ik de hele dag beschikbaar was. Om wakker te worden eerst maar eens een
bakje koffie en een gesprekje met een paar wandelaars die voor de eerste keer deelnamen aan het Rondje Ameland. Daarna met mijn eerste collega van die dag – Gerard - om half 5 in de ochtend richting Stayokay en het badstrand. Gerard wist dat Almere niet zo’n prachtig strand heeft als Ameland vandaar dat hij bij Stayokay bleef en ik het badstrand op mocht. Dan sta je daar om even over half vijf. De eerste wandelaars zouden ongeveer kwart over vijf komen, dus ik had nog een goed half uur voor mijzelf om te genieten van de eindeloze ruimte om je heen, het ruisen van de zee en het kijken naar het spel wat de meeuwen speelden boven de duinen.
Kortom: je één voelen met de natuur om je heen.


In beweging

Toen kwamen de wandelaars over de duinweg naar het strand. Zoals bij elke wandeling, vogels van diverse
pluimages.Je ziet dan in een gestadige stroom honderden wandelaars langs je heen komen.
Een aantal blijven je bij,zoals die wandelaar met een lichamelijke beperking die met al die
anderen vrolijk langs je heen kwam en natuurlijk mijn gesprekspartners van die morgen.
Onze volgende opdracht was hetplaatsen van een paar borden onderweg, het bewaken
van een brug en– nadat iedereen gepasseerd was –door naar De Kooi. Vandaar gaan de
wandelaars door de duinenen het beschermdenatuurgebied Het Oer naar paal 21.6 en dan
zo’n 14 km langs het strand.Dat is zwaar, maar lijkt me zo ontzettend gaaf om te doen,
dat ik op 9 juni 2007 toch wil proberenom die tocht te lopen. Met een goed trainingsschema
en een goede gezondheid moet dat te doen zijn.Bij De Kooi zaten de wandelaars op ongeveer 21 km. Daar kwam helaas ook de wandelaar met de lichamelijke beperking aanper auto.
Hij was precies op 20 km gestopt, toch een geweldige prestatie. Zijn wandelmaatje kwam er nog achteraan als laatste wandelaarster. Hij zei dat hij niet wist of ze wel alleen doorging. En wat doe je dan als ouwe Trim Slimmer; je gaat stofzuigen. Ik ben dus de weg afgelopen naar haar toe en samen het laatste stuk teruggelopen naar de verzorgingspost.We hebben lekker gekletst onderweg en omdat ik vertelde dat er op de verzorgingspost nog een viertal dames op haarzaten te wachten – bleken vriendinnen of collega’s van haar te zijn – en vooral omdat ze nog zo lekker de pas erinhad was het bij de verzorgingspost “ik ga door” en het hele stel vertrok. Vanaf De Kooi ging ik met een terreinwagen richtingstrand en over het strand een tiental kilometers naar Het Finnegatspad – op de kaart van Ameland tussen paal 7 en 8 in – met een paar nieuwe collega’s. In principe was elk kruispunt van de route bezet door 2 vrijwilligers, zo ook bijHet Finnegatspad. (drie posten) Helaas had mijn mede vrijwilliger op die post vanwege
omstandigheden af moeten zeggen.En weer had ik het getroffen. Op post 2 met alleen de portofoon als gezelschap, hoewel alleen?
Op een prachtig punt midden in de duinen met een vennetje in de buurt en een enkele kilometers lange rietkraag.
Prachtig gewoon. De communicatie verliep centraal via een commando post in Hollum. Dus bleef je op de hoogte van
alle bewegingen. Daarbij zag je alle wandelaars langs je heen komen, de één met de armen in de lucht juichend
dat hij of zij er bijna waren; de ander die met nog de tranen in de ogen kwam vertellen dat ze had moeten huilen
toen ze het bordje Hollum zag en al die toeristen die je kwamen vragen wat dit voor evenement en daarna hoe
lang het Rondje Ameland was. Afijn, het was zo 16.00 uur. Even voor vieren kwam de laatste groep langs mij
heen met in hun midden één van mijn collega’s van post 1.

Met zijn allen zijn we toen naar de finish gelopen en kwam er een einde aan een fantastische dag op het mooie Ameland.

Herman Bakker



EEN TRIMSLIMMER IN HET ALGEMEEN DAGBLAD

“Veel mensen hebben goede voornemens aan het begin van het jaar. Mijn goede voornemen werd in gang gezet
door het AD/afslanken. Ik was op de lagere school al het dikste jongentje van de klas en werd bij teamsporten altijd
als laatste ‘gekozen’. Eindelijk is een eind gekomen aan mijn jarenlange overgewicht en mijn vele vruchteloze
pogingen om daar wat aan te doen zijn. Door de website www.ad.nl/afslanken/ ben ik nu aan de laatste en
definitieve race tegen het overgewicht bezig en is mijn lichaam een stuk gezonder en sportiever.

Het geheim ligt in verantwoordelijkheid nemen. Al die vorige pogingen deed ik samen met of in overleg met anderen. Achteraf denk ik, dat ik toen hoopte, dat die anderen er dan wel voor zouden zorgen, dat het afslankproces vlekkeloos zou verlopen. Maar na een succesvolle start was er na enkele weken of maanden telkens weer een terugval.

In januari was ik buiten adem als ik thuis die ene trap naar de slaapkamer op was gegaan. Toen formuleerde ik voor mezelf het enig juiste dieet: minder snoepen en meer bewegen. En van een startgewicht op 1 januari van 112 kilo wilde ik eind van dit jaar een voor mij gezond gewicht bereiken: 75 kilo. Dat is 37 kilo in een jaar.
Dat betekent 365 dagelijkse tussendoelen: elke dag een onsje minder dan “gisteren”.
In het AD las ik begin januari over de afslankservice en eind januari een interview met Jeroen Verweij over een andere website: BuddyOn. Bij beide websites ben ik intensief in contact met lotgenoten: buddy’s. We lezen elkanders dagboekjes en geven commentaar, adviezen en steun. Bovendien schrijf ik sinds maart wekelijks op www.ad.nl/afslanken/
een column over mijn ervaringen en belevenissen.
Meer bewegen betekent voor mij dagelijks een flinke wandeling in een stevig tempo.
Tijdens dat wandelen in de prachtige natuur rond Almere kwam ik regelmatig ook
hollende mensen tegen.En toen een buddy schreef over een trainingsschema voor hardlopen,
te vinden op www.morgenbeginik.nl,heb ik daar ook een persoonlijk schema opgevraagd
en geleerd hoe ik in 35 minuten 5 kilometerkon afleggen.Ik ben nu niet langer verslaafd
aan snoepen en snaaien, maar aan lopen. Hardlopen en wandelen.

In juli liep ik viermaal 30 kilometer tijdens de Vierdaagse van Apeldoorn.
Op zondag 10 september vierde ik dat hetjaar inmiddels ruim 250 dagen oud is en ik overeenkomstig mijn
doelstelling 25 kilo ben afgevallen. Ik vierde datdoor meete doen aan de AD 10 kilometer in Rotterdam.
Het zou spannend worden, omdat ik door een enkelblessuredelaatste weken niet kon trainen.
Na een paar weken alleen wandelen kon ik woensdag voor het eerstweer een stukje rennen: 2,7 km.
Toch bleef mijn uitgangspunt om 2x5 kilometer te lopen binnen 2x35 minuten, zodat ik binnen de tijdslimiet
van 75 minuten zou finishen. In de meeste schema’s wordt overigens gesteld, dat je 10% moet optellen
bij de tijd voor die tweede 5 kilometer.

Werd ik extra gemotiveerd door de vele andere sporters? Door het publiek? Door het mooie weer?
Door mijn startnummer 300? De oorzaak is niet belangrijk. Het resultaat is er niet minder om.
Ik finishte in een voor mij geweldige tijd: precies 70 minuten. Daarbij moet voor de officiele tijd ruim een minuut
worden opgeteld: de tijd die nodig was om de startlijn te bereiken, want dat ging niet erg snel door de grote drukte. (Het werd 1.11:32 – red. -)

Ik ben sinds 1 juli lid van TrimSlim in Almere, een recreatieve wandel- en loopschool voor wandelaars en hardlopers. Ik heb een sportlabtest gedaan bij het Universitair Sport Centrum in Amsterdam en daar een nieuw trainingsschema gekregen.Aan de hand van dat schema en met hulp van mijn nieuwe vrienden bij TrimSlim hoop ik volgend jaar op een bijzonderemanier mijn 65e verjaardag te vieren. Ik hoop in mijn geboortestad op mijn verjaardag mee te doen aan de marathon van Rotterdam.
Ik ben een ander mens geworden. Dank je wel AD. Dank je wel buddy’s.”

Hans Prins


NIEUW

Tijdens mijn vakantie in Californie, van eind mei tot eind juni van dit jaar, vond ik al surfend informatie over wandelen, onder meer over de Vierdaagse in Apeldoorn en het evenement De 30 van Almere op de website van TrimSlim. Na wat e-mailverkeer heb ik me daar vandaan nog aangemeld als deelnemer aan de Vierdaagse en als lid van TrimSlim.

Mijn belangstelling heeft vooral te maken met het streven om wat meer te bewegen,
naast het minder eten en snoepen, om mijn gewicht wat onder controle te krijgen en te houden.
Begin van dit jaar stond er 112 kilo in het venstertje van de weegschaal en inmiddels is al een paar weken het
getal lager dan 90. Dat is een lekker gevoel, maar er moet volgens mijn planning nog wel minstens 10 kilo
meer af voor het eind van dit jaar.Als nieuw lid was mijn eerste bezoek aan De Draaikolk op zaterdag 1 juli
waar ik gelijk mocht meevieren dat Diana voor haar examen wandeltrainer was geslaagd. Een paar dagen later
wandelde ik mee onder leiding van Miep en tijdens die wandeling vertelde ik dat ik me had aangemeld
voor de Vierdaagse in Apeldoorn.
Toen bleek het echte TrimSlim-gevoel. Direct werd gevraagd of ik dan ook een slaapplaats had geregeld, waarop ik vertelde dat ik gepland had om elke dag met de auto van Almere naar Apeldoorn te reizen en na de wandeling weer thuis te gaan slapen. Binnen een paar minuten had Joop geregeld dat ook ik in het StayOkay kon overnachten. Wat een geweldige ervaring!

In Apeldoorn bleek, dat vrijwel iedereen de 20 km ging wandelen. Ik had me opgegeven voor de 30 km en alleen Marjolein deed ook mee aan die 30 km. Wij wandelden elke dag samen en na de wandeling was de hele
TrimSlimgroep bijeen. Het was reuze gezellig.
Het is vast niemand ontgaan, dat een week later de temperatuur nog hoger was, waardoor ‘Nijmegen’
zelfs werd afgelast.Die temperatuur was voor mij aanleiding om niet mee te doen aan de clubtrainingen
maar al heel vroeg geheel alleen inAlmere Buiten te wandelen of te hollen. Niet gehinderd door enige ervaring
(en dus ook niet door goede begeleiding)ben ik heel enthousiast iets te hard van stapel gelopen en heb mijn
rechter enkel overbelast respectievelijk geblesseerd.Daarom hebben jullie mij na die twee keren niet meer in
De Draaikolk gezien. Daarom deed ik niet mee aan de MOA.Maar wandelen en hollen heeft nog wel mijn
grote belangstelling. Ik heb mij al voor mijn blessure opgegeven voor de15 km tijdens De 30 van Almere en
de kans is groot dat ik daar gewoon aan kan meedoen. Mijn solotrainingen hebben
mij al diverse keren over de bruggen van de Hoge en de Lage Vaart gebracht en als je dat vanuit Almere Buiten doet dan
loop je toch al gauw meer dan 10 km.

Toch is ook wandelen nog steeds een activiteit waar ik met anderen in Almere Buiten mee bezig ben. Als vrijwilliger bij De Schoor heb ik het initiatief genomen om in de buurt met buurtgenoten te wandelen en dat is voor de schoolvakanties al tweemaal met groot succes georganiseerd. Ik liep niet alleen; nee er was beide keren een mevrouw die met mij meeliep. Het is de bedoeling dat we na 10 september op woensdag (of misschien vrijdag) vanuit de school De @rchipel ‘s-ochtends om 9 uur vertrekken voor een stevige wandeling van een paar uur. We beginnen met een kop koffie in de school en tijdens die koffiepraat hoorde ik van enkele dames dat zij ook lid geweest waren van TrimSlim maar dat voor hen de afstand naar De Draaikolk een bezwaar was om daar regelmatig heen te gaan.
Dat is natuurlijk reden om hier te melden dat iedereen van harte welkom is om mee te wandelen.

Hans Prins


DE TWEEDE ESTAFETTE-MARATHON VAN TVA
(zaterdag 1 juli)

Op de eerste dag van de maand die achteraf ‘de heetste juli ooit’ zou worden, organiseerde TVA, de
Triathlon Vereniging Almere voor de tweede maal een estafette-marathon.
Vorig jaar, bij de eerste editie was Trim Slim vertegenwoordigd met éen team: De Slimme Trimmers.
Dit jaar kwamen De Four Toppies erbij.

Het werd ondanks de hitte een mooie dag, ook omdat het parcours voor 90% werd overdekt door
gebladerte (omgeving kassengebied in Buiten).
De Slimme Trimmers leken aanvankelijk gehandicapt door het afzeggen van ons aller Olav Wassman
maar duivelstoejager Roel Heijser vond een waardige vervanger in kersvers TrimSlimlid Arthur Reekers.
Wat heet: Arthur werd door Roel bijna letterlijk ‘van de straat geplukt’ en leverde ons ook nog eens
gerieflijke kampeerstoelen zodat de Toppies en de Slimmers die hun 10,5 km hadden gelopen of
nog ‘in verwachting waren’ gerieflijk van een tropische middag op het Globeplein konden genieten.
Wellicht iets voor volgend jaar: een Trim Slim base-camp?
Arthur Reekers besloot na zijn aandeel in de estafette (onder de naam Olav W.) ook nog eens de
afstand te lopen waarvoor hij officieel had ingeschreven: de individuele 10 kilometer. Klasse!

Hieronder de kille cijfers van een tropische zaterdagmiddag:

Julia	Roel	Rob met teamgenoot	Nel
Foto’s: Miep van der Valk

Het voelde als première van een show, er mocht absoluut niets mis gaan: dubbele check van 3 grote tassen:
zwem-fiets-loopspullen. Om het bezoek van de man met te hamer te voorkomen heeft mijn coach
(en beste vriend) Roel een persoonlijk eetschema voor mij gemaakt. Er was uitgerekend dat ik 7000
calorieën op De Dag nodig zou hebben(oeps..!) dus honger of niet eten is must. Gelukkig met een arsenaal van
gels, repen en Gatorade zit je er zo op. Nauwkeurig opgeteld alles is klaar en op de juiste plek.
En dan op kwart over 7 was de start schot:
Het zwemmen is mijn favoriete onderdeel sinds ik dat überhaupt kan. Ik herinner nog mijn eerste les in
januari 2006: de oren in het water dompelen durfde ik niet eens...ach ja, zwemdiploma’s heb ik steeds niet
maar na 1uur en 27 min precies waren de gevreesde 4 km achter de rug....door naar de fiets...
Het ‘Park Fermé’ (de wisselzone) was deze keer geen park maar een stukje strand
(onbeschut, langs de weg) waar honderden supporters omheen stonden
Mijn probleem was namelijk: hoe snel wurg ik me in het fietstenue? En hoe ethisch verantwoord ga ik mijn
zwempak uitrekken. Bloter kan dus niet. De sprintstriptease ging onder het gefluit van het publiek door en ik
als getrouwde vrouw deed gauw mijn zonnebril als eerste op
(André vertelde me later dat het de fietshelm was..die ik als eerste haastig op deed...)
Alsmaar rechtdoor, weinig wind, energierepen op tijd naar binnenslaan,
stiekem bidden dat ik niet lek rij.De 4 uur vlogen om als 4 minuten.
Het lukte me dit jaar wel om een aantal mensen tijdens het fietsen in te halen
(tot mijn spijt haalden ze mij in tijdens het lopen...sukkels).En toen was het maar nog 30km lopen....

Nu wil ik mijn enorme dank geven aan alle vrienden die langs de kant in de
Almere-Haven kom stonden.Aan publieke belangstelling was niets te kort maar
de ‘High 5’ met jullie handen was een ultiemeenergiegevende ervaring.
Lopen ging goed. Vooral gezellig in vergelijking met de solo!!!mag-niet-gestayerd-worden fietsrondjes. Ik liep naast een ontzettend mooieSpaanse meid met lange rode krullend haar. Elena Villanueva... die naam is al een sprookje. De chika was ook haar eerste triathlon aan het doen en ik vanuit gastvrijheid liet haar voor me lopen.
(Bella Elena was verdomd goed getraind!!!). Verder liepen een aantal rijpe afgetrainde (zeker rond de 50+) dames mij al tegemoet (dus al in de 2de of 3de ronde)
...zo te rekenen veel sneller dan wij, jonkies. Dit geeft hoop voor de aanstaande triatlons die ik van plan ben te doen. 30km zaten er op in 2.49 met de totaal tijd: 8.33.10
Was dat alles? Jammer....heb nog veel energie over, dan maar een feestje.
Sportieve kus aan Jullie Allemaal!!!
Juul xx”





TRIM-SLIMWEEKEND IN DOMBURG, ZEELAND
(8, 9 en 10 september)
een fragment uit de weblogsite van Vino Burgers en Ria Bosman:

Peter Slofman

DE AMSTERDAM MARATHON
(zondag 15 oktober)

TrimSlimmers behaalden de volgende netto-tijden op een mooie herfstdag:

P.S.: Heinke heeft een mooie selectie foto’s van Lelystad-Almere aangeleverd op www.trimslim.nl !

Het gedicht werd geplaatst in de Nieuwsflits van december 2001 onder Jeroen’s pseudoniem
Tjibbe Runnema. Jeroen Goes was enkele jaren looptrainer van Trim Slim,
met name op de maandagochtenden.

Tot slot neem ik afscheid van Cynthia van Scheppingen en haar partner Rikkert van der Put:
jonge hardlopers die onder andere vanwege hun ambities hopen bij een andere club op een meer
prestatiegericht niveau te kunnen trainen.
Aan hen bewaar ik - naast het clubweekend in Heemskerk en op Terschelling - vooral goede
herinneringen in verband met de M.O.A., onze vierdaagse clubloop in de nazomer.
Menig moeilijke kilometer hebben we er al pratend, makkelijker gemaakt.
Zo ook bij de laatste Dertig van Almere, al hoorde ik toen pas naast Cynthia van hun vertrek.
Opgelucht te vernemen dat hun (schoon)ouders Wim en Cilia bij Trim Slim blijven!

Rikkert, geïnterviewd door Omroep Flevoland, 24 september,
de dag van onze Dertig van Almere







Gert, Corrie, Miep, Gerrie, Rikkert en Cynthia: bedankt! En…misschien uit het zicht
(al is de Almeerder loop- en wandelwereld klein) maar niet uit het hart!

Steven Poolman


Sta eens stil bij hardlopen

Onder bovenstaande titel organiseerde Trim Slimtrainer Ben Stuivenberg op 22 april j.l. een lezing ter
introductie van een cursus Looptechniek. De cursus - de tweede serie is inmiddels van start gegaan - is
bedoeld voor hardlopers die efficiënter willen hardlopen en zich meer bewust willen worden van hun eigen loopstijl
Uw verslaggever was op die zaterdag in april aanwezig. Hierbij een korte impressie aangevuld met informatie
via een interview, enkele maanden later:

Ben begon zijn lezing destijds met een korte duik in de geschiedenis.
In de Oude (Antieke) wereld van Grieken en Romeinen werd het hardlopen afgebeeld met een extreem wijde
strek van armen en benen (vooral overgeleverd via afbeeldingen op vazen en potten).
Het menselijk oog kan de loopbeweging maar beperkt vastleggen en mede daarom werd het lange,
gestrekte lopen met armen en benen een ideaalbeeld dat tot in onze tijd heeft doorgewerkt
(al waren de inzichten sinds de opkomst van fotografie, eind 19e eeuw, al aan het veranderen)

Foto: leerboek 1928




Eén en ander heeft - met een reuzensprong door de geschiedenis
- geresulteerd tot drie eigentijdse looptechnieken:
- de klassieke, rollende loop
- de Pose-methode
- de BK-methode

Bij de rollende, klassieke looptechniek is Horizon een kernwoord. Tijdens het lopen blijft het hoofd zoveel mogelijk
op éen lijn. De horizon mag dus niet ‘dansen’. En de voeten worden in zijn geheel, van hiel tot teen, afgewikkeld.
De Pose- en de BK-methode verhouden zich als volgens Ben als broer en zus. Gemeenschappelijk:
het korte grondcontact en dus geen volledige afwikkeling van de voet.
De Pose-methode zegt dat je gebruik mag maken van de gratis zwaartekracht (en dus meer voorover mag ‘vallen’).
De BK verkondigt: ‘lopen doe je in de lucht’ en: ‘kort aan de grond, lang in de lucht.
Ter contrast: de klassieke theorie ging juist uit van een relatief lang grondcontact.

Ben is naar eigen zeggen het meest beïnvloed door de BK-methode: kort grondcontact, de romp zo recht mogelijk,
je standbeen onder de heup en het zwaaibeen zo snel mogelijk van achteren naar voren.
Toch is zijn filosofie: laat lopers (cursisten) - eerst vanuit hun eigen loopstijl - verschillende methoden ervaren
(desgewenst ook een 4e : de Chi-methode met als kern: lopen op blote voeten).
Hak-, Midden of Voorvoetlander: plezier staat voorop!
Met elke cursist heeft Ben in zijn tweede cursus (vanaf 7 oktober zes zaterdagochtenden) een ‘route’ afgesproken.
Dat wil zeggen dat hij met elke loper contact houdt over de vorderingen en ervaringen van begin tot eind.
Een belangrijk verschil met zijn meer groepsgewijze benadering tijdens de eerste cursus in het voorjaar.
Ben: succes en plezier toegewenst (en laat van je horen in de volgende NieuwsBrief)!

Harrie Haklander
Voor meer informatie: benstuivenbergatchello.nl en/of 036- 53 51 202


OPROEP

Wie heeft er een bevoegdheid tot Reanimatie en EHBO?
Trim Slim wil een inventarisatie maken.
Meld U – indien nog niet bekend - via trainers, bestuursleden, de website en/of leden van de redactie!


SCHAATSEN !

Het schaatsseizoen is inmiddels weer begonnen. Vanaf 9 oktober zijn een aantal TrimSlimmers
voor het derde seizoen weer gaan schaatsen op de Jaap Edenbaan in Amsterdam, elke maandag
van 11.30 tot 13.00. Enkele TrimSlimmers volgen een schaatscursus bij DuoSport.

Als U het plan heeft om ook eens op maandag mee te gaan (vertrek 11 uur; weer thuis om ca. 13.45):neem dan contact op met Joop Botman. Hij regelt onder andere het vervoer. Joops mailadres: botmanjpatplanet.nl.